De draad wordt door de buisjes geschoven en aan de plakkers vastgezet met kleine elastiekjes of ijzerdraadjes. De kleur van de elastiekjes heeft geen doel of betekenis en kan dus gekozen worden door de patient. De minst zichtbare elastiekjes zijn zilverkleurig, aangezien de slotjes ook zilverkleurig zijn. Er worden tegenwoordig ook plakkertjes gebruikt waarbij geen elastiekjes meer nodig zijn. Die gebruiken we soms omdat dat bepaalde voordelen kan hebben, maar ook een aantal nadelen. De draad zorgt (meestal) voor de krachten die de tanden en kiezen moeten verplaatsen terwijl de plakkertjes een soort 'handvaten' zijn die de krachten overbrengen.

Het inzetten van de vaste beugel is beslist niet pijnlijk. De plakkertjes worden op de tanden en kiezen gezet als een soort stickers. Het schuiven van de ringetjes om de kiezen valt ook mee, aangezien we voor het plaatsen van de beugel zorgen voor kleine spleetjes rondom de kiezen. Dat doen we door het plaatsen van 'separatie-'elastiekjes een week voordat de beugel wordt geplaatst. In een week tijd zorgen die elastiekjes geleidelijk voor extra ruimte.

Na het inzetten van de vaste beugel is er wel een gewenningsperiode waarin de uitsteeksels van de plakkers irriteren tegen de lippen en de wangen. Er ontstaan vaak wat wondjes. De een heeft er meer of minder last van dan de ander. Over het algemeen zal dit na enkele dagen tot weken verdwijnen. Volwassenen hebben er over het algemeen aanzienlijk langer last van; soms zelfs enkele maanden.

Een voorbeeld van andere soort vaste beugel is de hyrax. Dit is een beugel om de bovenkaak breder te maken.